Kostka brukowa

Do lat 50. XXw. w wielu wypadkach stosowano nawierzchnie z kamienia polnego (tzw. "kocie łby"), układanego ręcznie, pozytywną włąściwością był tani miejscowy materiał i wysoka trwałość , natomiast główną negatywną włąściwością była nierówna powierzchnia , utrudniająca szybką jazdę samochodem. Na dzień dzisiejszy sporadycznie wykorzystuje się nawierzchnię z kamienia polnego podczas rekonstrukcji otoczenia obiektów zabytkowych (na przykład. dziedzińce obronnych zamków). Problemem napotykanym przy rekonstrukcji jest prawie całkowity brak profesjonalistów znających tajniki układania wytrzymałego bruku. Dzisiejsza Kostka brukowa na parking jest robiona w ten metodę by łatwo i śpiesznie można było ją ułożyć. Dziś głównymi zaletami są malowniczy wygląd (wyjątkowo w pobliżu zabytków architektury albo kompleksów zieleni, a też zupełnie naturalny , ekologiczny surowiec. Do na dzień obecny nawierzchnie z polnego kamienia można spotkać na niektórych drogach polnych , wiejskich lub leśnych, a również w zabytkowych dzielnicach miast. Niestety do na dzień dzisiejszy rozbierane są jezdnie posiadające wartość zabytkową ( budowane w XVIII i XIX wieku) i zastępowane Kostka brukowa na parking.